جستجو

نگارنده: داوود عرفان من هستی‌ام را جا گذاشته بودم… در ایران روزهای سختی را گذراندم؛ روزهای بیکاری، ترس از تمام شدن یا عدم تمدید ویزای تحصیلی و نهایتاً دری که از آلمان گشوده شد و توانستم به سوی این کشور پرواز کنم. زمانی که هواپیمای ایران‌ایر از فرودگاه تهران به مقصد هامبورگ برخاست، اشک از… ادامه مطلب بین دو بی‌وطنی (بخش دوم)

نگارنده: داوود عرفان دیباچه بخش نخست: زاکسن؛ آن شرق رمزآلوده و پیچیدهمن شهروند جهان بودم… اکنون که از آن روزها و شب‌های دلهره می‌نویسم، قلبم تیر می‌کشد. درک آن شرایط برای کسانی مقدور است که جنگ را زیسته باشند. من اما عمری در جنگ پرورش یافته‌ام؛ کودک جنگم، جوانِ آوارگی و میان‌سالِ دربه‌دری‌ها. برای نوشتن… ادامه مطلب بین دو بی‌وطنی