برچسب: آپارتاید جنسیتی

روزنوشت ۱۲

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۱۲تمنا، کابل در یکی از موسسات، در بخش حقوقی؛ ایفای وظیفه می‌نمودم. تنها نان‌آور خانواده‌ام بودم. ولی به خاطر دختربودن؛ وظیفه‌ام را ازدست دادم. باز هم تلاش کردم و امید داشتم، که در دانشگاهی که درس خوانده بودم، استاد شوم. چون اول‌نمره‌ی عمومی؛ در سطح دانشگاه خود فارغ‌التحصیل شده‌‌… ادامه مطلب روزنوشت ۱۲

روزنوشت ۱۱

دانش‌آموز فرداروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۱۱شبانه شهنام از بدخشان «به نام عدالت» من شبانه شهنام هستم. دختری از سرزمین لعل و لاجورد؛ بدخشان.“ دانش‌آموز دیروز، روزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزش”پشت این جمله‌ی کوتاه، ناگفته‌هاست. یعنی، آموزش دیدن ما؛ مربوط دیروز بود. فقط دیروز حق تحصیل داشتیم، ولی امروز، چرخ روزگار به‌گونه‌ای چرخیده؛ که حتی… ادامه مطلب روزنوشت ۱۱

روزنوشت ۱۰

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۱۰غزاله، هرات من غزاله؛ دختری از شهر هرات هستم.دوسال از آخرین روز رفتن ما به مکتب می‌گذرد. ما آرزوهای فراوانی را پشت دروازه‌ی مکتب رها کردیم.تا وقتی مکاتب باز بود و درس می‌خواندیم، برای آینده‌ی خود؛ تلاش های فراوانی میکردیم و هرسال بیشتر از سال دیگر تلاش می کردیم،… ادامه مطلب روزنوشت ۱۰

روزنوشت ۹

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۹اورانوس، هرات گفتی: «مویت نمایان است، پنهانش کن! وگرنه، از آموختن خبری نیست.»گفتم: «چشم.»گفتی: «این لباس رنگ‌رنگی را بر تن نکن! این جامه‌ی سیاه را بر تن نمای! وگرنه، از مکتب خبری نیست.»گفتم: «چشم.»گفتی: «بدون محرم ازخانه بیرون نشو! وگرنه، کاری در کار نخواهد بود.»گفتم: «چشم.» آهای ابرهای سیاهی… ادامه مطلب روزنوشت ۹

روزنوشت ۸

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۸شایسته پرهام، بدخشان سلام،من شایسته پرهام، یکی از دخترانی هستم، که زیر سلطه‌ی طالبان تروریست به سر می‌برم.از زمان به قدرت رسیدن طالبان؛ آنگونه که همه می‌دانند، فشار غیر قابل تحملی بالای دختران و زنان افغانستان؛ اعمال گردیده است. خانه‌‌ای که روزگاری مکانی برای آرامش از دغدغه‌های بیرونی بود،… ادامه مطلب روزنوشت ۸

روزنوشت ۷

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۷دخترِ طبیعت، مزارشریف یادم هست، همیشه یک دختر گوشه‌گیر و بی‌جرات بودم. صنفِ دهم مکتب بودیم، یک دوستِ تقریباً صمیمی داشتم. توی درس‌ها بدک نبودم. نه خیلی‌ لایق؛ نه خیلی تنبل. دقیقاً همان سال اتفاقی افتاد برای دوستم، که خیلی روی من تأثیر گذاشت. ما دیگر نه دوست بودیم،… ادامه مطلب روزنوشت ۷

روزنوشت ۶

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۶زحل، کابل «به‌ نام پروردگار بی‌همتا» این داستان دختری افغان؛ به‌نام زحل است. بهتر است تا خودم را «هزاره» بگویم تا افغان. مشتاق به نوشتن و شریک‌ساختن داستان زنده‌گی‌ام در افعانستان شدم، چون می‌دانم، هنوز خیلی از هم‌جنس‌های من؛ تحت شکنجه‌ی طالبان هستند. من در ولایت غزنی متولد شدم؛… ادامه مطلب روزنوشت ۶

روزنوشت ۵

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۵غزل،۱۳ ساله از هرات «به نام خداوند بخشنده و مهربان» همیشه همه‌چیز در زنده‌گی؛ به آن شکلی که ما میخواهیم پیش نمی‌رود. گاهی اقات هرچه می‌دویم، نمی‌رسیم.به خودم گفتم: هیچ‌وقت فراموش نکن که خدا هست! با او حرف بزن! او حتما به حرف‌های تو گوش می‌دهد. تنها شنونده‌ای که… ادامه مطلب روزنوشت ۵

روزنوشت ۴

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۴مریم، فراه امروز کنار پنجره‌ی اتاقم در حالی‌که به گل‌های پژمرده‌ی توی بالکن خیره شده بودم، پرنده‌ای کوچک، آهسته در کنار پنجره نشست. از نگاهش پیدا بود گرسنه‌ است. برایش خرده‌نانی ریختم و به محض اینکه خرده‌نان‌ها را در ظرفی که برایش آماده کرده بودم دید، از خوشحالی شروع به… ادامه مطلب روزنوشت ۴

روزنوشت ۳

دانش‌آموز دیروزروزنوشت‌های دختران بازمانده از آموزشروزنوشت ۳مرضیه اخلاقی، مزار شریف کلمه‌ی رخصتی را در کودکی وقتی می‌شنیدم، با هم‌صنفی‌هایم شعار «زنده باد رخصتی!» سر می‌دادیم و با فرحت تمام، برای بازی و تفریحِ بیشتر خود را به خانه می‌رساندیم.برعکس امروز و روزهای دیگر، شنیدن جمله‌ی «رخصت هستید.» سخت اندوه‌بارمان ساخت.روزهایی بود که در عقب دروازه‌های… ادامه مطلب روزنوشت ۳